به پیشوا*
(تضمین بر دوبیتی علامه اقبال زیر عنوان«هلال عید»)
باری که چرخ اختر شادی علم کشید
گردون به کام فاقه ی ما، شام سفره چید
خلقی نشسته در طلبت از رهِ امید
نتوان ز چشم شوق رمید ای هلال عید
از صد نگه به راه تو دامی نهاده اند
ای رهگشای رهروِ شب جستجوی گنج
ای مشعل امید رهِ تار و پر شکنج
ما در هوای پرتو بدرِ تو لحظه سنج
"بر خود نظر گشا ز تهی دامنی مرنج
در سینه ی تو ماه تمامی نهاده اند"
*این قطعه به مناسبت پنجمین اجلاس شورای نظار، واقع در فرخار سروده شد.























